Mezar Taşı

Yalnız bir mezar taşıydım artık ben bu dünyada, unutulmuş... Tek desteğim üzerine konulduğum topraktı. Bir çam ağacının altında cesedimin çürümesini bekliyordum. Her ne kadar kalbi ölmeden önce çürümüş olsa bile... Yalnızdım. Yalnızlığımı karşımdaki yalan ama muhteşem dünyayı izleyerek geçiştirmeye çalışıyordum. Ara ara yağmurlarla yıkanıyordum. Zaten yağmur damlalarından başka ziyaretçim de yoktu. Kimsesizce yalnızlığımı sürdürerek, başucumdaki bedenimin çürümesini izliyordum. Neyi beklediğimi bile bilmeden. Ve birgün çürüyen cesedimin ölmeden çürümüş kalbinden bir papatya sürgün verdi...


Papatya (Ezginin Günlüğü parçası)

Boynu bükük bir papatya
Olduğuma bakıp da
Senden vazgeçtim sanıp
Sakın aldanma

Yedi kat yerin altından
Örgütlenip takılı verdim
Saçının arasına

Yedi kat yerin altından
Örgütlenip takıldım
Saçının arasına

Boynu bükük bir papatya
Olduğuma bakıp da
Senden vazgeçtim sanıp
Sakın aldanma

(Şiir: Nadir Göktürk)