İhtimaller bataklığı...

Üşüyorum. İçime karlar yağdıkça bakışlarım donuyor. İhtimaller beliriyor şafakta. İhtimallerin içinde boğuluyorum. Gözlerindeki ateş kırmızısı damarların basıncı yıkıyor hayallerimi. Özledikçe portakal kokulu yalnızlığımın dikeni batıyor avuçlarıma. Avuçlarım parçalanıyor. Oysa en çok kuş tüyü yumuşaklığındaki ellerini hissetmek istiyordum avuçlarımda. Yağmur sonrası toprak kokusunu özlercesine seni içime çekmek geçiyor aklımdan. Bir bataklığa saplanıyorum yürürken, senden çok uzakta. Ayaklarımdan önce sevinçlerim, mutluluklarım ve hayallerim kayboluyor o bataklıkta. Sıra sende mi yoksa bende mi bilmiyorum. Sadece ellerini isterken avuçlarımda...